تنهایی و انزوا چگونه پیاده شدن احاطه های اجتماعی تأثیر می گذارد

انسان ها موجوداتی عمیقا اجتماعی هستند و این روند از شیوه ی زندگی آن ها آشکار است؛ اما کلید اصلی زندگی مدنی درون مغز انسان مخفی شده است. طبق شواهد، بستگی ای بین اندازه ی مغز نخستی سان ها و اندازه ی جوامعی که تشکیل می دهند وجود دارد: هرچه مغز بزرگ تر باشد، دنیای اجتماعی آن ها بزرگ مرطوب است. بوسیله همین ترتیب انسان بزرگ ترین گروه نخستی سان ها را تشکیل داده است؛ گروه هایی که بوسیله نعوظ میانگین ۱۵۰ تن دارند. ۱۵۰ عدد دانبار است و به حداکثر افرادی گفته می شود که یک بی همتا قادر به برقراری رابطه مدنی با آن ها است. این گروه ها تجمع های مذهبی تا شبکه های اجتماعی مجازی را داخل بر می گیرند.

برابر یک تعریف، عمر اجتماعی دارای کارکردی ذهنی است. برای تعامل چیره با انسان های دیگر، باید داده ها اضافی داخل حافظه داشته باشید و همچنین باید از جزئیات نخستین ای متشابه عادت ی زندگی و فرمان آگاه باشید و بهتر است جزئیات دیگری مثل دوستان، رقبا، فاصله گذاری مدنی و عوامل انگیزشی را بدانید.

در نهایت تعداد رابطه های انسان محدود به توان پردازشی او است. بوسیله نعوظ کلی مغز متد های اجتماعی تر در طول میلیون ها سال رشد کرده است. نبود روابط اجتماعی می تواند منجر به کوچک شدن مغز شود. مقابل یافته های دانشمندان آلمانی در سال گذشته، عدد ۹ کاوشگر قطبی که به مدت ۱۴ ماه در ایستگاهی تحقیقاتی در جنوبگان عمر کرده بودند، کوچک پر حرارت شده وجود. پژوهشگرها با بررسی اسکن های MRI بااطلاع کاهش ۷ درصدی تو مقدر شدن «دنتیت جیروس» مغز شدند؛ این بخش کشور ی C-شکلی است که بیشترین دخالت را در تولید خاطره های جدید دارد.

کاوشگرها علاوه بر مشکل کاهش حجم مغز، در دو تست فهم غم عملکرد خوبی نداشتند. یکی از تست ها پردازش فضایی یا توانایی تشخیص محل قرارگیری اشیاء در فضای اطراف و دیگری توجه گزینشی است که نشان دهنده ی توانایی تمرکز روی یک شیء ویژه تو بازه ی زمانی مشخصی است. طبق حدس و حدس دانشمندان، انزوای اجتماعی تمام مدت می تواند مشکل ساز شود. تو این پژوهش تسلط های اجتماعی کاوشگرها در طول اقامت و قبل از آن تست نشد؛ ولی طبق پژوهش های دیگر اقامت در جنوبگان می توانند منجر بوسیله اختلال مدنی شود.تنهایی در برابر ساکت

به محنت می قابلیت گفت فاصله گذاری اجتماعی چه تأثیری کنار مهارت های اجتماعی می گذارد؛ ولی سرنخ هایی در این باره بود دارد. اغلب پژوهش ها متمرکز کنار دیدگاه انسان نسبت به موضع خود هستند. «دنج» کردن با خود لزوما به ذهنی احساس تنهایی نیست؛ ولی احساس تنهایی کاملا متفاوت است در این شرایط است که شخص عاطفه انزوا می درنگ و بیشتر به قفا برقراری وابستگی ی مدنی است.

بر اساس استیناف ها، افراد تنها تا اینکه زمانی که فرصت برقراری رابطه ی اجتماعی دارند، احساس تنهایی می کنند. به بیان میسر تر، با اینکه متجاوز خواستار برقراری روابط مدنی هستند، توانایی برقراری روابط عادی با دیگران ندارند.

بخاطر شهید افرادی که احساس انزوا دارند، آگاهی بالایی نسبت به تهدیدهای مدنی قرین نقل دست افزار سهو دارند. آن ها به استراحت داخل دام «خمیدگی تأیید» گرفتار می شود. به این رخساره که رفتار ها و سخنان دیگران را به گونه ای تعبیر می کند که تأییدی بخاطر نگاه منفی آن ها نسبت به وضعیت یا اقتدار اجتماعی شان است. آن ها با پائین آوردن انتظارات خود از دیگران و نگاه ناعادلانه به خود، سایرین را دعوت به بدرفتاری با خویشتن می کنند.

افراد عزب اندوه به سختی می توانند افکار، احساسات و رفتار خود را مدیریت کنند. هر انحصاری باید مهارت تطبیق با هنجارهای اجتماعی را درون خود استقامت کند. به نعوظ طاسی انزوا می تواند منجر به حلقه ی تنهایی شود و پیامدهایی مثل عزت نفس پائین، دشمنی با دیگران، استرس، بدبینی و تپش اجتماعی را به قفا خواهد داشت و نتیجه ی آن شخصی منزوی است که روزبه روز از سایرین دورتر می شود. درون بدترین سناریو، تنهایی می تواند منجر بوسیله ملالت شود و یکی از نشانه های رایج افسردگی، کناره گیری از جامعه است.

سال ها است انزواطلبی به گزینه ای انتخابی برای بسیاری از افراد تبدیل شده. تنهایی انتخاب بسیاری از فیلسوف ها، رهبران مذهبی و هنرمندان بوده است؛ اما طبق شواهدی، کناره گیری از اجتماع می تواند پیامدهای ناخواسته ای به پشت داشته باشد.مقاله های مرتبط:انزوا چگونه کنار مغز و بدن تأثیر می گذارد؟تنهایی در دوران قرنطینه؛ فناوری چگونه بوسیله ما دستیار می کند؟

نوجوان هایی که اوقات خویشتن را تنها سپری می کنند، رقابت اجتماعی کمتری تجربه می کنند و طبق پژوهش ها با اینکه برخی افراد تنهایی را ترجیح می دهند، در واقعیت از برقراری ارتباط با دیگران – حتی افراد کاملا غریب – لذت می برند. این انتظارات منفی می توانند شاق ساز باشند؛ زیرا افراد را از آموخته هایی که از تعامل با سایرین نتیجه می شوند، محروم می کنند. درنتیجه انسان باید روابط اجتماعی را تمرین بطی ء. ارتباط با دیگران باعث می شود برای خویشتن ارج قائل شویم و به ما در توجیه منظور دیگران دستیار می کند؛ درنتیجه می توان روابط اجتماعی مثبت را تجربه کرد. به گفته ی تای تاشیرو، روانشناس:کودکان و نوجوانان احتیاج بوسیله تعامل رو در رو دارند؛ در برابر باید درباره ی سرنخ ها و انتظارات اجتماعی که داخل زندگی واقعی رخ می دهند، یاد بگیرند.

طبق پژوهش ها ربط ی مستقیمی بین برقراری روابط مدنی و افزایش احاطه های مدنی وجود دارد؛ اما داخل طول دنیاگیری کرونا، یادگیری از گونه دور جایگزین روابط رو درون روی کودکان با معلمان شد. نگرانی های زیادی درباره ی آموزش شوهردار وجود دارد. برای مثال کودکان در هوا خانه کم هم چشمی اجتماعی را امتحان می کنند؛ اما با وجود طولانی ابعاد منفی و مستند، تنهایی و انزوای اجتماعی آن قدر اندوه ناپسند نیست. موافق پژوهش ها افرادی که کمی خجالتی یا مضطرب هستند، معمولا نسبت به احساسات دیگران محتاطانه رفتار می کنند و بهینه نحو را برای واکنش به موضع های مختلف برمی گزینند.بیشتر بخوانید:گمان شیوع نوعی بیماری پریونی تخریب کننده ی مغز در ژاپنفعالیت چه مشاغلی از امروز در تهران ممنوع است؟ترسناک ترین آسایشگاه های روانی صد نوزدهم (بخش دوم)کشف خصوصیتی که موجب واگیری اکید ویروس کرونا می شودترسناک ترین آسایشگاه های قضیه قرن نوزدهم (جزء مقدمه)